Ik probeer het wel, zie mijn vorige blog geloof ik, maar toch draait het weer uit op zware gedachten gangen en teksten..
Nu ga ik echt het echt eens doen.. Lekker luchtig schrijven...
Eerst een korte intro over het allemaal begon... Daarvoor moeten we even terug in de tijd naar iets van 1992 ofzo (hang me niet op aan een jaar meer of minder)... Hoezo?
Nou het was daar op die zolderkamer in Tholen dat ik producten zag staan die van een draaibank afkwamen... En toen wist ik dat ik dat idee van Astronaut of hersenchirurg maar uit mn hoofd moest zetten.
. Ik wilde draaier worden... en wel CNC draaier.. Conventioneel draaien is voor mensen die geen vak wilde leren
Maar in 1993 kon ik me niet bedenken dat het mij van alles zou gaan opbrengen
. En nu anno 2010 sta ik alweer bijna 7 jaar achter een CNC Freesbank... En sinds kort achter een CNC freesbank van slechts 2 jaar oud..
We maken een sprongetje naar het Pinksterweekend van 2010... Het jaarlijkse paardenmarkt weekend is weer aangebroken in Heenvliet...
Het Voorne-Puttense ongemaskerde carnaval zeg maar
. En daar onder het genot van enkele (x10) biertjes kwam ik een oude bekende tegen die mij vroeg of ik nog steeds CNC deed.. "mja ik doe er nog weleens wat mee op zijn tijd
" Dan moest ik maar even meelopen om iemand te ontmoeten.. Dat werd dus niet 1 persoon maar een hele familie met een erg leuk klein meisje met ondeugende ogen..
. En voor ik het weet sta ik met Jeffrey te babbelen.. Jeffrey hoort bij het No Limit Tractorpulling team en rijd ook zelf op een gardenpuller.
En wat bleek, het team heeft een CNC Freesbank staan, maar door omstandigheden niemand die er mee kan omgaan.
Dus of ik misschien interesse had om contact op te nemen om hun het 1 en ander te leren?
Ok.. ik geef toe.. ik had die avond meer oog voor dat leuke kleine meisje genaamd Chantal dan voor Jeffry..
Maar ik beloofde wel contact op te nemen om eens langs te komen.
En dan maken we weer een sprongetje naar gisteren... Inmiddels is Chantal alweer een poosje mijn vriendin en sta ik nu nog met 1 voet in vrijheid en 1 voet in het No Limit European Tractorpulling Team.
. En hoewel het team het erg leuk zouden vinden als die andere voet erbij komt blijf ik toch nog even voorzichtig om die voet erbij te zetten..
. Dat lieve meisje met die ogen moet daar ook een klein beetje inspraak in houden zeg maar en daarnaast had ik begin dit jaar wat besluiten gemaakt waar ik me ook wel aan moet houden.
Enfin, inmiddels heb ik er deze week al bijna net zoveel uren doorgebracht als ik deze week op m`n werk doorbracht om er voor te zorgen dat 1 van de Pullers,
de Twin Limit, komend weekend weer kan rijden om in de race te blijven voor de kampioenschaptitel in Frankrijk.
Nou ja, dat ligt natuurlijk niet alleen aan mij, Je doet zoiets met zijn allen, maar ik heb wel een handje geholpen om de onderdelen op maat te maken.
En daarom stond ik gisteren om half 9 in Hekelingen om mee te gaan naar Meerkerk voor een dagje Tractorpulling.. om het eens vanaf de inside te ervaren.
Om 9.00uur stapten we allemaal de vrachtwagen in en vertrokken we met het gele monster naar Meerkerk. Onderweg met zn allen al de grootste lol en natuurlijk KOFFIE!!!
Echt geweldig.. er is altijd koffie bij het No Limit team...
Om een uurtje of 10 kwamen we aan bij Meerkerk en gingen we de boel uitladen. Bij het No Limit team is er ook echt geen Limit.. want alles is elektrisch...
zelfs de eettafel in de living van de trailer kan elektrisch (en pneumatisch) hoger en lager worden gezet.. De kraan om een motor te takelen? Komt elektrisch naar buiten schuiven..
Binnen koken? Welnee, we maken gewoon een 2e keuken die je zo uit de zijkant van de trailer trekt waar de frituur en kookplaat gelijk ready for take off zijn.. samen met de biertap die er naast staat...
Ja.. zo kom je de weekenden wel door..
Snel de No Illusion naar buiten gerold en iedereen de handjes geschud. Veel overeenkomst met driften vond ik hier. Iedereen kent elkaar, iedereen helpt elkaar en iedereen eet & drinkt met elkaar.
Nadat we de No Illusion naar buiten hadden gerold en het dakterras op de Trailer in orde hadden gemaakt ben ik een rondje gaan lopen over de paddock.
Net als bij driften kan je gewoon overal bij komen en is het niet zoals raceweekenden op zandvoort en dergelijke dat je niet bij de racewagens kunt komen zonder speciale pasjes en toegangskaarten.
Nee hier sta je er met je neus boven op.
Het idee dat ik had van Tractorpulling had ik al van Oudenhoorn.. Voor mij was: grote ronde buiken van bier, rauwe stemmen van dat ene sigaartje te veel en houten klompen die,
onder de bagger zaten omdat ze een uur daarvoor nog op het weiland het graan haalden.
Maar tractorpulling is toch wel voor jong en oud.. En duidelijk zie je bij Meerkerk weer ander publiek dan in Oudenhoorn.. hoewel ze allemaal voor hetzelfde komen: Tractorpulling.
Rond de klok van 14.00uur zouden wij aan de slag gaan. Het gaf mij de tijd om te kijken bij de mini's ofwel de 950KG klasse.. erg leuke klasse om te zien.
Simpelweg een stoel bovenop een grote motor...
Voordat we aan de slag moesten had Linda (vrouw van Gerard, vrachtwagenchauffeuse, rijder van Twin Limit, Moeder en team kok) broodjes en een heerlijk bakkie soep gemaakt.
. Gerard mocht niet te veel... we moeten aan iedere gram gewicht denken natuurlijk
Dus eerst met zijn allen aan tafel en dan aan de slag.
Dan is het moment daar en gaat het ritueel van start.
Iedere puller word opgehaald door een normale tractor die de puller naar de weegbrug en het parc fermé brengt.
De No Illusion rijd in de Two Wheel Drive klasse. Dat is een klasse waarbij de puller nog enigszins de kenmerken van een normale auto moeten hebben.
De No Limit (de vorige puller van het team) was een Citroën en ook de No Illusion zal menig 50+'er nog doen denken aan de tijd dat hij 18 was en ook nog nog in een 2CV rondreed...
De sleepwagen word afgesteld aan de hand van een proefpull. Omdat wij als 2e mochten starten mocht de deelnemer voor ons de proefpull doen.
De sleepwagen werd niet goed bevonden en dat betekend dat de pull over moest met een nieuwe afstelling.
En die pull moet de volgende in de lijst dan doen.. Wij dus. Gerard liet zich niet kennen en reed een schitterende Full Pull... We gingen uit ons dak!!!
En de sleep bleef staan dus de run hoefde niet over.
Dus de plek in de finale was zeker!
Voor enkele vrienden zat het niet mee.. De Sledge Hammer uit Oudenhoorn, waar ik via mn werk nog weleens wat voor gemaakt heb,
stuurde alleen de grill naar de Full Pull lijn en bleef zelf hangen op de helft van de baan..
De mannen hebben al enorm veel pech gehad dit jaar en het is te hopen dat het tij snel gaat keren.
Nadat alle deelnemers waren geweest, evenals de deelnemer die de eerste proefpull deed was het tijd voor de finale.
Gerard mocht met de No Illusion als eerste... Dat kan een voordeel zijn... of ook weer niet...
Nou ik vind van niet... Gerard zetten een 87.72m neer. Niet verkeerd dachten we.
Maar dan komen er nog 4 deelnemers achteraan...
En dan hou je dus 4x je adem in.. want ze eindigen dus allemaal binnen 2 meter van elkaar...
Sterker nog.. de winst tussen 1 & 2 was maar een kwestie van centimeters!
Dus het is geen voordeel voor je hart. Helaas moesten we genoegen nemen met een 5e plaats.
Toen was het terug naar de trailer om het allemaal even door te spreken met elkaar. Toen kwam de koningsklasse aan de beurt, de 4500kg klasse en het is gebruikelijk dat we met zn allen daar gaan kijken.
Linda bleef achter om ervoor te zorgen dat de hongerige magen gevuld konden worden na de finale van deze klasse..
En hoe! Volgens mij heeft Linda het geheime recept van de heerlijke ballen van het Midland circuit ontdekt of hun hebben het van haar gekopieerd, maar de gehaktballen waren FANTASTISCH!
Maar ja, je bent daar niet om de boel leeg te vreten, dus anderhalve bal was wel genoeg
. En daarna kwam het ritueel wat ik van de driftwereld ken.. Iedereen gaat bij elkaar aan het bier en bij elkaar een babbeltje maken.
En een ander ritueel wat ik herkende van mijn eigen ervaringen met bepaalde organisaties en teams....: Het No Limit Team doet het licht uit.. Met andere woorden... Wij gingen als laatste naar huis....
Dus na het nodige afscheidsbiertje was het weer met z`n allen de trailer in en daar maar weer de koelkast plunderen onderweg
. Terwijl Linda de turbo's van de Daf 105XF lekker liet fluiten in de tunnels
genoten wij ondertussen van een laatste biertje op een geslaagde en gezellige dag.
Komende week staat in het teken van de Twin Limit in orde te maken. Alles is dinsdag klaar dus als het meezit kunnen we woensdag alles in elkaar hebben en kan Linda de Twin Limit
weer 100meter de baan over trekken in Frankrijk aankomend weekend...
Ja... best leuk dat tractorpulling... Best wel erg leuk